ท่าน อาจารย์ กัญสชา คุ้มทอง
กะลังสอง...
กะลังสาม...
เป็นสำเนียงทองแดง ใช่ คนใต้พูดสำเนียงทองแดง
อาจารย์ กัญสชา เป็นคนใต้สอนวิชาคณิตศาสตร์
เวลา อ่านเลข ยกกำลัง ผมจึงได้ยินเป็น กะลัง
ความจำที่เลือนลางเป็น อาจาย์ที่ดุ จริงจัง ตามวิถีคนใต้
อาจารย์ย้ายออกจากวังสมบูรณ์วิทยาคม ปี พ.ศ. 2536 ปีเดียวกับที่พวกเราจบ ม. 3
ท่านย้ายมาสอนจากโรงเรียนปานะพันธ์
จำได้ว่าท่านย้ายออกไปสอนที่โรงเรียนวัดธาตุทอง ไกล้ ๆ ท้องฟ้าจำลองแล้ว
เราก็ขาดการติดต่อกับอาจารย์ไป...เพื่อนซี๊ปึ้กของอาจารย์คือท่านอาจารย์อรณุชา จันทร์จุลเจิม อาจารย์สังคม อ้วน ใจดี น่ารัก...
อาจารย์มีความฝันว่าจะมีลูกศิษย์สักคนเรียนนายร้อย จปร. ที่ เขาชะโงก
และปลูกฝังผม ให้สอบนายร้อย รวมทั้งเป็นแรงบัลดาลใจให้เพื่อนในรุ่นอย่างบอย อย่างดม ไปสอบด้วยเช่นกัน...
ปัจจุบันเป็นผมนักวิทยาศสตร์ ไม่ค่อยไกล้เคียงนายร้อย...
แต่ก็ระลึกถึงอาจารย์เสมอมา...
ขอเพิ่มอีกภาพครับ (อ.กัญสชา ,อ.กล้วย และ อ.สิงหา)
นับจากปีที่เรียนจบมัธยมมาปีนี้เข้าปีที่ 12 แล้ว นึกย้อนกลับไปก็นานเหมือนกันครับ หลังจากจบ ม.3 รุ่น 7 ถือเป็นรุ่นแรกที่โรงเรียนเปิดสอน ม. ปลาย ก็นับว่าเป็นความโชคดีของนักเรียนละครับ ที่ได้เรียนใกล้บ้าน ในโรงเรียนเดิม ไม่ต้องเดินทางไปเรียนไกล ม. ปลาย เปิดสอน 2 ห้อง ห้อง 1 มีอาจารย์อัญชลี เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาประจำชั้น ส่วนห้อง 2 มีอาจารย์รุ่งอรุณ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา (ปัจจุบันอาจารย์ทั้ง 2 ท่านได้ย้ายมาสอนที่โรงเรียนสระแก้ววิทยาคม ถ้ามีโอกาสก็แวะเยี่ยมอาจารย์ทั้ง 2 ท่านได้นะ)
รูปภาพอาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียน ในช่วงเช้าที่พระอาทิตย์ขึ้น จะสังเกตเห็นภูเขาด้านหลังอาคารมีต้นไม้อยู่ไม่กี่ต้น
รูปภาพของ อ.สุทพ ผู้บริหารในยุคบุกเบิกของโรงเรียนกับการสร้างธรรมชาติ ปลูกป่าของโรงเรียน อืม ช่วงแรกๆ เขาภูเทพ มีต้นไม้มีไม่กี่ต้นเอง
รูปภาพของอาจารย์ นักเรียนช่วยกันปลูกป่าบนเขาภูเทพ สำหรับนักเรียนที่อยู่ในยุคแรกๆ การขึ้นเขาภูเทพเพื่อไปดูแลต้นไม้ที่ปลูกไว้ ถือเป็นกิจกรรมของพวกเราในช่วงตอนเย็นของวันศุกร์ สนุกสนานกันทุกห้องเรียน ถือเป็นภาพแห่งการร่วมแรกร่วมใจกันอย่างแท้จริง